Jest to jedna z fundamentalnych zasad prawa rzeczowego, zgodnie z którą w razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym, treść księgi rozstrzyga na korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi nabył własność lub inne prawo rzeczowe. Zasada ta chroni nabywców działających w dobrej wierze przed skutkami błędnych wpisów w rejestrze.
Rękojmia nie działa w przypadku, gdy nabywca wiedział o niezgodności wpisu z rzeczywistością lub gdy mógł się o tym z łatwością dowiedzieć, a także nie obejmuje ona obciążeń takich jak służebności drogi koniecznej czy prawa dożywocia. Ważnym wyłączeniem jest również sytuacja, gdy w księdze wieczystej widnieje wzmianka o złożonym wniosku o wpis lub ostrzeżenie o niezgodności stanu prawnego, co nakłada na kupującego obowiązek zachowania szczególnej ostrożności i wyjaśnienia sytuacji prawnej przed podpisaniem aktu notarialnego.